Poleski Park Narodowy
 
Encyklopedia PWN
Poleski Park Narodowy,
park narodowy ustanowiony 1990 o pow. 9764 ha, pod ścisłą ochroną 116 ha (2008);
Rok założenia parku: 1990
Województwo: lubelskie, województwo
Powierzchnia (stan na XII 2007): 9 764,4 ha (od 2009)
Powierzchnia ochrony ścisłej (stan na XII 2007): 116,0 ha (od 2007)
Powierzchnia otuliny (stan na XII 2007): 14 041,9 ha (od 2007)
Strona www: www.poleskipn.pl/
w środkowozachodniej części Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, znaczną część parku stanowią torfowiska, wśród lasów dominują bory sosnowe, w obniżeniach olsy; rozległe tereny zajmują także zbiorowiska wodne (jeziora eutroficzne i dystroficzne) oraz szuwarowe; z rzadkich gat. roślin występują m.in.: brzoza niska, wierzby — lapońska i borówkolistna, gnidosz król., rosiczka długolistna, bagnica torfowa, lepnica litew. (gat. północny), wywłócznik skrętoległy, wąkrota zwyczajna (Hydrocotyle vulgaris) i aldrowanda pęcherzykowata (gat. atlantyckie); z rzadkich i/lub zagrożonych gat. zwierząt m.in.: strzebla przekopowa i żółw błotny; z rzadkich gat. ptaków lęgowych m.in.: błotniak popielaty, żuraw, brodźce — krwawodzioby i samotny, kulik wielki, puchacz, sowa błotna i wodniczka; ze ssaków m.in.: karlik większy, wydra, łoś i wilk oraz reintrodukowany bóbr.
Ilustracje
Poleski Park Narodowy, torfowisko nad jeziorem Mosznefot. P. Fabijański/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia