Lubliniec
 
Encyklopedia PWN
Lubliniec,
m. powiatowe w województwie śląskim, na pograniczu Równiny Opolskiej i Progu Woźnickiego, nad Lublinicą i Leśnicą (prawe dopływy Małej Panwi).
Ludność miasta: ogółem — 24,3 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 273,2 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 89 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 18°41′E, szerokość geograficzna: 50°40′N
Data założenia miasta: ok. 1270
Prawa miejskie: nadanie praw — 1300
Oficjalne strony WWW: www.lubliniec.pl
założony ok. 1270; prawa miejskie 1300; od 1. poł. XIV w. pod zwierzchnictwem Czech, dzielił losy polit. Śląska, do 1532 w posiadaniu Piastów opolskich; od 1742 w państwie pruskim; w XIV–XVI w. miasto o charakterze rzemieślniczo-handl., od 1871 połączenie kol., m.in. z Częstochową; w XIX w. ośr. walki z germanizacją (m.in. wydano tu prace J. Lompy); udział mieszkańców w powstaniach śląskich 1919–21; 1922 L. włączony do Polski; we IX 1939 po wkroczeniu Niemców egzekucja obrońców miasta (m.in. byłych powstańców śląskich i harcerzy); w szpitalu dla nerwowo chorych Niemcy zamordowali 194 dzieci; 1743–1975 i od 1999 siedziba powiatu. Duży ośr. przemysłu włók. oraz elektromaszynowy, chem., materiałów budowlanych, drzewnego i spoż.; duże gospodarstwa ogrodnicze; zakład dla dzieci głuchych, szpital dla nerwowo i psychicznie chorych; węzeł kol. i drogowy. W południowej części L. tereny leśne, stawy — miejsce świątecznego wypoczynku.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia