Ichszydydzi
 
Encyklopedia PWN
Ichszydydzi,
dynastia 5 władców, pochodzenia tureckiego, panująca w Egipcie 935–969;
zał. przez MuhammadaIbnTugh-dża, wysłanego przez kalifa abbadydzkiego Ar-Radiego w celu powstrzymania ekspansji Fatymidów; stolicą I. był Al-Fustat; nazwa wywodzi się od irańskiego tytułu książęcego ichszid, nadanego Muhammadowi Ibn Tughdżowi przez kalifa; władza I. obejmowała Egipt, Syrię, Palestynę, Mekkę i Medynę — najwybitniejszym przedstawicielem dynastii był jej założyciel, jego następcy panowali już tylko nominalnie, faktycznie bowiem władzę sprawował Abu al-Misk Kafur, który 966–968 oficjalnie przejął panowanie; 969 ostatni z I. oddał bez walki władzę wysłannikowi Fatymidów, Dż. as-Sikillemu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia