Horvàth Βdön
 
Encyklopedia PWN
Horvàth
[họrwa:t]
Βdön von, ur. 9 XII 1901, Fiume (ob. Rijeka), zm. 1 VI 1938, Paryż,
austr. dramatopisarz i prozaik;
1938 na emigracji; w swoich utworach demaskował mentalność drobnomieszczańską, ukazując jej podatność na wpływy faszystowskie; dramaty, m.in. Opowieści Lasku Wiedeńskiego (1931, wyst. pol. 1971), Italienische Nacht (1931), Kasimir und Karoline (1932) — wyst. pol. obydwu sztuk pt. A miłość nigdy się nie kończy (1976); powieści, opowiadania (pol. wybór prozy Epoka ryb 1979); twórczość Horvátha przeżywała renesans w latach 60. i 70., stanowiąc wzorzec i źródło inspiracji dla młodej dramaturgii w RFN (F.X. Kroetz, M. Sperr i in.); zmarł śmiercią tragiczną w Paryżu.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia