Honsiu
 
Encyklopedia PWN
Honsiu, Honshū Wymowa, dawniej Hondo,
największa wyspa Japonii rozciągająca się na dł. ok. 1400 km między M. Japońskim, O. Spokojnym oraz Wewnętrznym M. Japońskim;
pow. 227,9 tys. km2 (ponad 60% pow. Japonii); 103 mln mieszk. (2005, ponad 80% ludności Japonii). Większą część powierzchni zajmują góry i wyżyny (najwyższy szczyt wulkan Fudżi, 3776 m); wzdłuż wybrzeża i w dolinach rzek niziny (największa Kantō); linia brzegowa Honsiu silnie rozwinięta; częste trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów; klimat monsunowy, na północy umiarkowany ciepły, na pozostałym obszarze podzwrotnikowy mor.; częste tajfuny; rzeki krótkie, zasobne w wodę (najdłuższe: Shinano, Tone); największe jez. — Biwa; ponad 66% pow. pokrywają lasy (gł. liściaste).
Honsiu jest najgęściej zaludnioną (429 mieszk. na km2) i najlepiej rozwiniętą pod względem gosp. częścią Japonii; na wyspie wyróżnia się 5 regionów ekon.-adm.: Tohoku (gł. ośr. Sendai), Kantō (Tokio), Chūbu (Nagoja), Kinki (konurbacja Osaka–Kōbe–Kioto), Chūgoku (Hirosima); największa koncentracja ludności i przemysłu występuje wzdłuż południowej części wyspy, od niz. Kantō po północne wybrzeże wyspy Kiusiu (Megalopolis Nippon); w obrębie południowego pasa Honsiu gł. okręgi przem. Japonii: Keihin, Hanshin, Chūkyō, Kitakiusiu i in.; największe ośr. przem. są połączone nowoczesny systemem komunik. (m.in. system Shinkansen); łączność Honsiu z sąsiednimi wyspami umożliwiają linie promowe, mosty kol.-drogowe, tunele podmor. — z Hokkaido najdłuższy na świecie podmor. tunel kol. Seikan; gł. aglomeracje miejsko-przem.: Tokio, Jokohama, Osaka, Nagoja, Kioto, gł. port Kōbe — największy w Japonii, jeden z większych w świecie; liczne zabytki architektury, muzea.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia