Hanke Hugon
 
Encyklopedia PWN
Hanke Hugon, ur. 1904, zm. 19 XII 1964, Warszawa,
polityk emigracyjny;
czł. POW i powstaniec śląski, wiceprezes ZG Chrześc. Związków Zawodowych (ChZZ), od 1937 czł. ZG SP; podczas wojny żołnierz 1. Dywizji Grenadierów, 1940–42 w niewoli niem., z której zbiegł, następnie 1942–45 w 1. Pol. Dywizji Pancernej; po wojnie prezes Chrześc. Zjednoczenia Zawodowego Pol., od 1951 przewodniczący Kom. Zagranicznego SP, 1951–54 czł. Rady Nar. RP, 1954 min. w rządzie pol. na obczyźnie; 1954 opowiedział się po stronie prezydenta A. Zaleskiego, czł. Rady Rzeczypospolitej, VIII–IX 1955 premier; następnie powrócił do kraju, wiceprezes Tow. Łączności z Polonią Zagraniczną Polonia. W 1991 ujawniono, że od 1952 był agentem UB, pseud. Ważny.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia