Górnik
 
Encyklopedia PWN
Górnik,
popularna nazwa górniczych klubów sportowych;
zakładane w wielu miastach gł. Śląska, np. w Polkowicach, Wałbrzychu, Radlinie, Zabrzu; najbardziej znany — Górnik Zabrze, zał. 1948; jeden z najlepszych w historii pol. piłki nożnej; 14-krotny mistrz kraju (1957, 1959, 1961, 1963–67, 1971–72, 1985–88), 6-krotny zdobywca Pucharu Polski (1965, 1968–72); jedyny pol. klub, który dotarł do finału rozgrywek o jeden z trzech najważniejszych eur. pucharów (1970, Wiedeń, Puchar Zdobywców Pucharów, 1 : 2 z Manchesterem City); najlepsi zawodnicy m.in.: S. Floreński, J. Gorgoń, H. Kostka, W. Lubański, S. Oślizło, E. Pol, A. Szarmach, Z. Szołtysik, J. Wilim; w klubie działa też sekcja lekkoatletyczna (10-krotny drużynowy mistrz Polski); najlepsi lekkoatleci: J. Szmidt, T. Ślusarski, J. Chromik; dawniej działały też m.in. sekcje: gimnastyki artyst., pływacka i zapaśnicza.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia