Dong Qichang
 
Encyklopedia PWN
Dong Qichang, Tung Ci-czang, zw. również Xuanzai, Sibo, Siweng, ur. 1595, Szanghaj, zm. 1636,
chiń. malarz, kaligraf, kolekcjoner dzieł sztuki, krytyk, uczony;
sprawował wiele urzędów państw.; ważna postać w dziejach malarstwa chiń. późnego okresu dyn. Ming; jako malarz interesował się szczególnie twórczością dawnych mistrzów z dynastii Song i Yuan; studiował ich styl i techniki malowania; twórca teorii podziału malarstwa chiń. na Szkołę Północną i Szkołę Południową; wg niego Szkołę Północną reprezentowali artyści dworscy malujący w manierze dekoracyjnej, a postawioną wyżej, Szkołę Południową — malarze-literaci posługujący się jednobarwnym pejzażem w celu oddania osobistych wrażeń; jego teorie odegrały dużą rolę w malarstwie chiń.; D.Q. malował gł. pejzaże o prostej i jasnej kompozycji (Pejzaż, W cieniu letnich drzew, oba 1617); autor traktatu o malarstwie Hua Shuo.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia