Benin. Gospodarka
 
Encyklopedia PWN
Benin. Gospodarka.
Słabo rozwinięty kraj rolniczy (PKB wg parytetu siły nabywczej 1,5 tys. dolarów USA na 1 mieszkańca, 2007). Rolnictwo zatrudnia ponad 60% ludności i wytwarza 32% PKB, przemysł dostarcza 14%, a usługi 54% (w tym dochody z tranzytu towarów z Nigru i Nigerii); grunty orne zajmują ok. 17% powierzchni kraju; główne uprawy: na południu — jams, maniok, palma olejowa i kokosowa, kawa, na północy — sorgo, proso, bawełna; hodowlę zwierząt (bydło, kozy, owce) w części południowej uniemożliwia mucha tse-tse; rybołówstwo przybrzeżne i śródlądowe; eksploatacja lasów (lasy stanowią 31% powierzchni kraju) dostarcza ok. 5 mln m3 drewna. Od lat 80. wzrosło znaczenie górnictwa, w związku z eksploatacją podmorskich złóż ropy naftowej; ponadto wydobycie wapieni; w północnej części Beninu złoża fosforytów, rud chromu i żelaza. W przemyśle przetwórczym główną rolę odgrywa przemysł spożywczy (olejarski, piwowarski, cukrowy), ponadto włókienniczy i cementowy; po uruchomieniu elektrowni wodnej w Nangbeto na rzece Mono (inwestycja wspólna z Togo) zmalał import energii elektrycznej z Akosombo (Ghana). Transport słabo rozwinięty; długość sieci drogowej 16 tys. km (1,4 tys. km utwardzone); długość linii kolejowych 758 km (wąskotorowe); główna linia kolejowa z Kotonu do Parakou, a następnie do granicy z Nigerią; port lotniczy i główny port handlowy w Kotonu. Eksport 709 mln dolarów USA (2007), import 976 mln dolarów USA; wywóz głównie ropy naftowej, bawełny, oleju palmowego, kawy. Najważniejszymi handlowymi partnerami Beninu są: Chiny, Indie, Francja, Tajlandia, Ghana.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia