pływowa

Encyklopedia PWN

elektrownia wodna wykorzystująca zjawisko pływów mor.;
pas wybrzeża morskiego zalewany w czasie przypływów;
hydrol. postępowy ruch mas wodnych w morzach i oceanach, przenoszący znaczne ilości wody na duże odległości w określonym czasie.
zakład przemysłowy lub zespół urządzeń wytwarzających energię elektryczną z różnych form energii pierwotnej (nie przetworzonej);
Barentsa, Morze, norweskie Barentshavet, ros. Bạriencewo mọrie, ang. Barents Sea,
szelfowe morze Oceanu Arktycznego, między północnymi wybrzeżami Europy a Ziemią Franciszka Józefa na północy, Nową Ziemią i wyspą Wajgacz na wschodzie oraz archipelagiem Svalbard i Wyspą Niedźwiedzią na zachodzie.
Bretania, Bretagne,
region administracyjny w północno-zachodniej Francji, na Płw. Bretońskim;
Dinan
[dinạ̃],
m. w północno-zachodniej Francji, w Bretanii, w dep. Côtes-d’Armor, na początku estuarium rz. Rance uchodzącej do zat. Saint-Malo.
elektrownia wodna, hydroelektrownia,
elektrownia, która przetwarza energię wód na energię elektr. za pomocą turbiny wodnej sprzęgniętej z generatorem energii elektr.;
hydrol. fale tworzące się na powierzchni mórz i oceanów lub wewnątrz nich;
Mezeńska, Zatoka, ros. Miẹzienskaja gubạ,
zatoka Morza Białego (Ocean Arktyczny), u nasady półwyspu Kanin;
murmański, obwód, Mụrmanskaja ọbłast´,
jednostka terytorialna na północnym zachodzie eur. części Federacji Ros., nad morzami O. Arktycznego — Barentsa i Białym;
Rance
[rã:s],
elektrownia wodna w zachodniej Francji (region Bretania), przy ujściu (estuarium o dł. 21 km) rz. Rance do cieśn. La Manche;
Saint-Malo
[sę malọ] Wymowa,
m. w północno-zachodniej Francji, w Bretanii, w dep. Ille-et-Vilaine, przy ujściu rz. Rance do cieśn. La Manche.
Saint-Malo
[sę malọ] Wymowa,
Saint-Michel, Golfe de Saint-Malo, Golfe de Saint-Michel,
zat. cieśn. La Manche (O. Atlantycki), u brzegów Francji;
zbiorowiska roślin zwanych helofitami, występujących na siedliskach bagiennych;
Beagle, Kanał
[k. bịgəl],
Canal Beagle,
wąska cieśnina Oceanu Atlantyckiego, w archipelagu Ziemi Ognistej, między główną wyspą (Ziemia Ognista) na północy a wyspami Hoste, Navarino i innymi na południu;
Cooka, Cieśnina
[c. kuka],
Cook Strait,
cieśnina Oceanu Spokojnego, między wyspami Nowej Zelandii (Północną a Południową);
ruch mas wodnych w zbiornikach wód stojących (oceanach, morzach, jeziorach) w następstwie oddziaływania czynników zewn. i wewnętrznych (np.: gradientu ciśnienia, temperatury, gęstości wód), a także siły Coriolisa.
energetyka
[gr.],
dział nauki i techniki zajmujący się badaniem, pozyskiwaniem, przetwarzaniem, gromadzeniem, przesyłaniem oraz użytkowaniem różnych form i nośników energii;
granica Roche’a
[g. rosza],
najmniejsza odległość satelity (księżyca) od planety, poniżej której zostałby on rozerwany przez siły pływowe planety;

Słownik języka polskiego PWN

elektrownia pływowa «elektrownia wodna, w której wykorzystuje się energię przypływów i odpływów morza»
pływ «okresowy ruch mas wodnych polegający na podnoszeniu się i opadaniu poziomu wód»
• pływowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia