miernictwo

Encyklopedia PWN

geod. niekiedy stosowana nazwa działu geodezji, zajmującego się pomiarami niewielkich obszarów kuli ziemskiej.
geodezja
[gr. gḗ ‘ziemia’, daíōmai ‘dzielę’],
jedna z nauk o Ziemi zajmująca się wyznaczaniem jej kształtu i rozmiarów, pomiarami całej planety lub dowolnych jej części.
Stern Abraham, ur. 1769, Hrubieszów, zm. 2 II 1842, Warszawa,
polski mechanik samouk, wynalazca, myśliciel, pisarz.
Badian Ludwik, ur. 11 VI 1928, Lwów, zm. 11 VI 1987, Wrocław,
elektrotechnik;
Clark
[kla:rk]
Josiah Latimer, ur. 10 III 1822, hrab. Buckinghamshire (Anglia), zm. 3 X 1898, Londyn,
ang. elektrotechnik i wynalazca;
zespół metod, procedur i środków służących do wytwarzania, przetwarzania, przesyłania i przechowywania w pamięci sygnałów cyfrowych.
Dubicki Bolesław, ur. 18 III 1906, Busko k. Lwowa, zm. 19 VI 1990, Warszawa,
inżynier elektryk; specjalista w dziedzinie budowy maszyn elektr. i metrologii elektrycznej;
Frontinus, Sextus Iulius Frontinus, data ur. nieznana, zm. 103 n.e.,
rzym. pisarz i polityk; konsul 73 r. i 98 r. (consul suffectus), 100 (consul ordinarius);
dziedzina geodezji obejmująca pomiary lokalne na powierzchni Ziemi, w których można założyć, że powierzchnia Ziemi jest płaska;
Grzepski Stanisław, ur. 1524, Grzebsk k. Mławy, zm. 1 XII 1570, Kraków,
grecysta, filolog, matematyk;
Gutkowski Wojciech, ur. 16 IV 1775, Zamień (pow. Mińsk Mazowiecki), zm. 1 V 1826, Lublin,
inżynier, pedagog i ekonomista;
Halla zjawisko, efekt Halla,
jedno ze zjawisk galwanomagnetycznych;
Kohlrausch
[kọ:lrausz]
Friedrich Wilhelm Georg, ur. 14 X 1840, Rinteln, zm. 17 I 1910, Marburg,
fizyk niemiecki;
lepkościomierz, wiskozymetr,
przyrząd do pomiaru (wyznaczania) lepkości płynów, gł. cieczy, metodą względną;
dziedzina nauki zajmująca się teoret. i doświadczalnymi badaniami mechanizmów, maszyn i układów maszyn dotyczących ich parametrów geom., kinematycznych, dynamicznych i sterujących, oraz projektowaniem maszyn i mechanizmów w celu ich zastosowania w przemyśle i in. dziedzinach (np. biomechanice);
metrologia
[gr. métron ‘miara’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
miernictwo,
dziedzina nauki, wiedzy i techniki obejmująca wszystko, co jest związane z pomiarami.
mikrofon
[gr.],
przetwornik elektroakustyczny przeznaczony do przetwarzania sygnałów akustycznych (np. dźwięków mowy, muzyki) na sygnały elektryczne;
Nałęcz Maciej, ur. 27 IV 1922, Warszawa, zm. 6 II 2009, tamże,
ojciec Macieja Jana, elektryk i automatyk;
Nowicki Andrzej, ur. 1945,
technik, elektrotechnik; prof. Inst. Podstawowych Problemów Techniki PAN.; członek PAN;

Słownik języka polskiego PWN

miernictwo «sposoby i techniki dokonywania pomiarów»
• mierniczy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia