manometry

Encyklopedia PWN

manometr
[gr.],
ciśnieniomierz do pomiaru nadciśnienia (ciśnieniem odniesienia jest ciśnienie atmosferycznego).
przyrząd pomiarowy służący do mierzenia ciśnienia w płynach (cieczach, gazach lub parach).
Bourdon
[burdą̣]
Eugène, ur. 8 IV 1808, Paryż, zm. 29 IX 1884, tamże,
fr. inżynier i przemysłowiec;
stopy miedzi, w których gł. dodatkiem stopowym (powyżej 2%) jest cynk.
opaska uciskowa, opaska Esmarcka,
med. napełniany powietrzem mankiet, połączony z manometrem rtęciowym pokazującym w milimetrach słupa rtęci (Hg) wywierane ciśnienie;
osmometr
[gr. ōsmós ‘ciśnienie’, metréō ‘mierzę’],
przyrząd do pomiaru ciśnienia osmotycznego;
Poiseuille
[puazọ̈:j]
Jean Léonard Louis, ur. 22 IV 1799, Paryż, zm. 26 XII 1869, tamże,
fr. lekarz i fizyk;
próżniomierz, manometr próżniowy,
przyrząd do pomiaru ciśnienia całkowitego gazu w zakresie ciśnień niższych od atmosferycznego;
aparat służący do pomiarów tętniczego ciśnienia krwi;

Słownik języka polskiego PWN

manometr «przyrząd do pomiaru ciśnienia gazów i cieczy, wyższego od ciśnienia atmosferycznego»
• manometryczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia