koronacyjny

Encyklopedia PWN

spisek wśród podchorążych Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, zawiązany 1829 w okresie koronacji cara Mikołaja I Romanowa na króla Polski;
w dawnej Polsce ostatni sejm bezkrólewia (po elekcyjnym), na którym elekt zaprzysięgał artykuły henrykowskie, pacta conventa i był koronowany;
miecz koronacyjny królów pol. (od 1320);
Agryppa Wacław, data ur. nieznana, zm. 1597,
kasztelan;
Bacciarelli
[baczcziarẹlli]
Marcello Wymowa, ur. 16 II 1731, Rzym, zm. 5 I 1818, Warszawa,
malarz włoski, nadworny malarz Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Fioravanti Aristotele, właśc. A. Da Bologna di Fieravanti, ur. 1420, zm. 1485,
wł. inżynier i architekt;
Gieysztor Aleksander, ur. 17 VII 1916, Moskwa, zm. 9 II 1999, Warszawa,
polski historyk średniowiecza.
Gurowski Adam, ur. 10 IX 1805, Rusocice k. Turka, zm. 4 V 1866, Waszyngton,
działacz polit., publicysta.
insygnia
[łac.],
oznaki władzy, godności, stanu lub urzędu;
Iwan III, ur. 22 I 1440, Moskwa, zm. 27 X 1505, tamże,
wielki książę moskiewski od 1462, syn Wasyla II;
związek Danii, Szwecji i Norwegii zawarty w Kalmarze 1397.
miejscowość w środkowych Czechach, w kraju środkowoczeskim, nad Berounką, 20 km na południowy zachód od Pragi;
Karol II Łysy, z dynastii Karolingów, ur. 13 VI 823, Frankfurt, zm. 6 X 877, k. Avrieux,
król Akwitanii od 838, Franków Zachodnich od 843 i Italii od 876 oraz cesarz rzym. od 875, syn Ludwika I Pobożnego, przyrodni brat Lotara I i Ludwika II Niemieckiego;
pol. odznaczenie wojsk.;
książka zawierająca tekst pisany ręcznie, niekiedy odręcznie ilustrowana.
Liszt
[list]
Ferenc Wymowa, ur. 22 X 1811, Raiding (ob. Doborján k. Sopron, Węgry), zm. 31 VII 1886, Bayreuth,
węgierski kompozytor, pianista i dyrygent.
Mozart
[mọ:cart]
Wolfgang Amadeus Wymowa, ur. 27 I 1756, Salzburg, zm. 5 XII 1791, Wiedeń,
kompozytor austriacki, jeden z największych twórców w historii muzyki.
msza
[łac.],
muz. cykliczna kompozycja wokalna lub wokalno-instrumentalna, przeznaczona do wykonania w kościele podczas obrzędu m. świętej.
Napoleon I, Napoleon Bonaparte (Buonaparte) Wymowa, ur. 15 VIII 1769, Ajaccio (Korsyka), zm. 5 V 1821, Longwood (Wyspa Św. Heleny),
francuski wódz i mąż stanu, cesarz Francuzów oraz król Włoch.
Niemojewski Stanisław z Lubieńca, data ur. nieznana, zm. 1620,
kasztelan elbląski, pamiętnikarz;

Słownik języka polskiego PWN

koronacja
1. «uroczyste przekazanie nowemu monarsze insygniów królewskich»
2. «przyznanie komuś pierwszego miejsca w konkursie piękności, na balu itp. przez włożenie mu korony lub diademu na głowę»

• koronacyjny • koronować
sejm koronacyjny «sejm, w czasie którego odbywała się koronacja»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia