hipoteczny

Encyklopedia PWN

dawniej urzędnik sprawujący nadzór nad prowadzeniem ksiąg hipotecznych, kierownik biura hipotecznego.
rodzaj banków komercyjnych;
księgi hipoteczne, księgi gruntowe,
urzędowe rejestry, ujawniające prawa rzeczowe na nieruchomościach;
obligacje, dla których gwarancją spłaty jest hipoteka emitenta.
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
najstarszy i największy lwowski bank akcyjny, założony 1867 pod nazwą Cesarsko-Królewski Uprzywilejowany Galicyjski Akcyjny Bank Hipoteczny;
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);
pieniądze papierowe wypuszczone do obiegu 1769 w Rosji, 1789 we Francji, gdzie początkowo miały charakter bonów hipotecznych, oprocentowanych w wysokości 5%, a zabezpieczonych dobrami nar.;
Baczynski Łew, ur. 14 VII 1872, Serafińce k. Horodenki (Galicja, obecnie na Ukrainie), zm. 4 IV 1930, Grimmenstein (Austria),
ukr. działacz polit., adwokat;
Banco Central de la Republica Argentina
[bạnko sentrạl de la repụblika arhentịna],
argentyński bank centralny, założony 1935, z siedzibą w Buenos Aires;
bank zał. 1871 przez rodzinę Epsteinów jako konkurencja dla Banku Handlowego w Warszawie SA;
określenie banków handlowych, hipotecznych i inwestycyjnych;
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
Bayerische Hypo-und Vereinsbank AG
[bạiərıszə hụ̈po unt ferinsbaŋk a:g:]
(BHV),
niemiecki bank komercyjny, powstały 1997 z połączenia Bayerische Hypo- und Wechselbank AG (założony 1835) i Bayerische Vereinsbank AG (założony 1869), siedziba w Monachium;
Borkowski Włodzimierz Marian, hrabia (od 1886), ur. 21 XI 1819, Więckowice k. Jarosławia, zm. 24 IX 1886, Rudniki k. Mościsk,
galicyjski działacz polit. i gosp., ziemianin;
dobra tabularne, własność tabularna, dobra dominikalne,
dobra ziemskie w Galicji, od których płacono podatek, tzw. dominikalny, z których właścicielom służyły przywileje feudalne (jurysdykcja dominialna, władza policyjna, prawo do świadczeń pańszczyźnianych);
instytucja oszczędnościowo-kredytowa w Galicji; utworzona 1844 we Lwowie
Gołuchowski Adam, ur. 10 X 1855, Lwów, zm. 15 IV 1914, tamże,
syn Agenora st., ziemianin, działacz polityczny;
instytucje oszczędnościowo-kredytowe;

Słownik języka polskiego PWN

hipoteka
1. «zabezpieczenie roszczeń pieniężnych na nieruchomości»
2. «księgi wieczyste»
3. «biuro notarialne, w którym dokonywane są wpisy do ksiąg wieczystych; też: budynek, pomieszczenie, w którym znajduje się takie biuro»

• hipoteczny • hipotecznie
bank hipoteczny «bank udzielający pożyczek zabezpieczonych na hipotece nieruchomości»
kredyt hipoteczny «kredyt zabezpieczony na nieruchomości należącej do kredytobiorcy»
księgi wieczyste, gruntowe, hipoteczne «urzędowe rejestry ujawniające ogół praw rzeczowych na nieruchomościach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia