ber

Encyklopedia PWN

ber, właśc. włośnica ber, czumiza, gomi, Setaria italica (Panicum italicum),
bot. → włośnica (ber).
Ber, Beer, Kasper, ur. ok. 1460, Kraków, zm. 11 III 1543,
patrycjusz krak.;
Ber Ryszard, ur. 2 II 1933, Wilno, zm. 27 V 2004, Warszawa,
reżyser filmowy, teatr. i telewizyjny;
Ali Ber, Ali Wielki, Sonni Ali, ostatni z dynastii Sonni, data ur. nieznana, zm. 1492,
władca afryk. państwa Songhaj 1464–92;
Dow Ber z Międzyrzecza, zw. Wielkim Magidem, ur. ok. 1704, Łukacz (Wołyń), zm. 1772,
jeden z najwybitniejszych cadyków chasydyzmu;
bery
[fr.],
masłówki,
grupa odmian grusz;
brom
[gr. brṓmos ‘smród’],
Br, bromum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 35;
Bru, Van Kieu, Leu,
grupa etniczna mieszkająca w środkowym Wietnamie (status oficjalnej narodowości) oraz Laosie;
Berzé-la-Ville
[berzẹ la wịl],
miejscowość w środkowej Francji (Burgundia), w dep. Saône-et-Loire, w pobliżu m. Mâcon;
Myśliwski Wiesław, ur. 25 III 1932, Dwikozy,
prozaik i dramatopisarz.
proso węgierskie, mohar, Setaria italica subsp. moharium,
jednoroczna trawa pastewna, podgat. włośnicy ber (ber), z rodzaju włośnica, z rodziny wiechlinowatych (traw);
Anzengruber
[ạncngru:bər]
Ludwig Wymowa, pseud. L. Gruber, ur. 29 XI 1839, Wiedeń, zm. 10 XII 1889, tamże,
austr. prozaik i dramaturg;
Berre
[ber] Wymowa,
Étang de Berre,
jezioro we Francji, w delcie Rodanu, na północny zachód od Marsylii, połączone kanałem z zat. Fos (M. Śródziemne);
Berre-l’Étang
[ber letạ̃],
m. w południowej Francji (region Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe), nad jez. Berre;
‘Bonkreta Williamsa’, ‘Bera Williamsa’, ‘Bera Świętomichalska’,
jesienna, deserowa odmiana gruszy, uzyskana w XVIII w. w Anglii;
bot. gat. rocznej trawy, → włośnica (ber).
Doblena, Dobele, do 1917 Doblen,
m. w zachodniej części Łotwy, nad rz. Berze (dopływ Lelupy);
fluorowce, halogeny,
pierwiastki chemiczne tworzące 17. grupę układu okresowego: fluor (F), chlor (Cl), brom (Br), jod (I), astat (At).

Słownik języka polskiego PWN

ber «roślina uprawiana ze względu na ziarno służące jako pokarm dla ludzi i zwierząt»
bera «odmiana gruszy; też: owoc tej gruszy»
brach pot. «poufale o koledze»
brom
1. «pierwiastek chemiczny, czerwonobrunatna ciecz o przykrej woni»
2.  «środek nasenny i uspokajający zawierający ten pierwiastek»

• bromowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia