atmosferę

Encyklopedia PWN

atmosfera
[gr. atmós ‘para’, sphaíra ‘kula’],
gazowa powłoka planety lub zewnętrzna warstwa gwiazdy;
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;
atmosfera technol. wytwarzana w celu zapobieżenia niepożądanym zmianom, gł. utlenianiu, jakim mogłyby ulegać obrabiane przedmioty lub reagujące substancje;
atmosfera standardowa, atmosfera wzorcowa,
umowny pionowy rozkład parametrów termodynamicznych atmosfery ziemskiej (temperatury, ciśnienia i gęstości powietrza), odpowiadający w przybliżeniu średniemu rozkładowi tych parametrów w atmosferze rzeczywistej;
układ ruchów powietrza w atmosferze ziemskiej uśredniony przestrzennie (na ogół południkowo) i w długich przedziałach czasu (pora roku, wiele lat).
jednostka ciśnienia;
gaz lub mieszanina gazów mająca właściwości redukujące, gł. w wyniku chem. wiązania tlenu (np. redukująca tlenki metali do czystych metali).
warstwa atmosfery ziemskiej rozciągająca się w górę od wys. 1–1,5 km.
dawna jednostka ciśnienia;
gaz lub mieszanina gazów stanowiąca sztucznie wytworzone środowisko procesu technologicznego;
gaz lub mieszanina gazów o właściwościach utleniających (powietrze, tlen), zapewniające odpowiednie środowisko przeprowadzanej reakcji chem. lub procesowi technologicznemu.
promieniowanie elektromagnetyczne występujące w atmosferze ziemskiej;
zespół połączonych ze sobą procesów i zjawisk elektrycznych zachodzących w atmosferze ziemskiej;
fale mech. rozchodzące się w powietrzu atmosferycznym;
ruch powietrza, przy którym prędkość przepływu i ciśnienie, a często inne wielkości charakteryzujące stan atmosfery ziemskiej (np. temperatura, wilgotność), podlegają nieustannym fluktuacjom w czasie i przestrzeni; t. w a.z. występuje zarówno w skali tysięcy km (np. wiatry i ruchy pionowe uczestniczące w ogólnej cyrkulacji atmosfery) setek km (wiatry i cyrkulacje towarzyszące wyżom i niżom atmosferycznym), kilku lub kilkunastu km (przepływy związane np. z burzami), setek i dziesiątek m (porywy i podmuchy wiatru), pojedynczych metrów czy nawet centymetrów.
proces powstawania kropelek wody (skraplanie) lub kryształków lodu (resublimacja) z pary wodnej znajdującej się w powietrzu atmosferycznym;
zestawienie ilości energii dopływającej do atmosfery ziemskiej i energii z niej uchodzącej.

Słownik języka polskiego PWN

atmosfera
1. «warstwa powietrza otaczająca kulę ziemską»
2. «powłoka gazowa otaczająca planety i gwiazdy»
3. «nastrój panujący w jakimś środowisku, otaczający jakieś osoby, zjawiska, miejsca»
4. «powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie»
5. «jednostka ciśnienia»

• atmosferyczny • atmosferka
atmosfera fizyczna «ciśnienie słupa rtęci o wysokości 760 mm w temperaturze 0°C przy normalnym przyśpieszeniu ziemskim»
atmosfera techniczna «ciśnienie równe 1 kG/cm2 określane w stosunku do próżni lub ciśnienia otoczenia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia