F dur

Encyklopedia PWN

Horowitz
[horə̣uıts]
Vladimir Wymowa, ur. 1 X 1904, Berdyczów, zm. 5 XI 1989, Nowy Jork,
pianista amerykański;
Kaszewski Jan Nepomucen, ur. 1783, Kobyle Pole k. Poznania, zm. 1847, Warszawa,
ojciec Kazimierza, kompozytor;
Łabuński Wiktor, ur. 14 IV 1895, Petersburg, zm. 26 I 1974, Kansas City (stan Missouri),
brat Feliksa Roderyka, pianista i kompozytor;
medycyna
[łac. medicina ‘sztuka lekarska’],
nauka o zdrowiu i chorobie człowieka oraz sztuka leczenia i zapobiegania chorobom;
Młynarski Emil, ur. 18 VII 1870, Kibarty (Litwa), zm. 5 IV 1935, Warszawa,
dyrygent, skrzypek i kompozytor;
Noskowski Zygmunt, ur. 2 V 1846, Warszawa, zm. 23 VII 1909, tamże,
kompozytor, pedagog muz. i dyrygent.
Paderewski Ignacy Jan, ur. 18 XI 1860, Kuryłówka (Podole), zm. 29 VI 1941, Nowy Jork,
pianista, kompozytor, polityk, działacz społeczny.
Potocka Delfina, z domu Komar, hrabina, ur. 1807, Murowane Kuryłowce (Podole), zm. 2 IV 1877, Paryż,
dama słynna z urody i talentów artystycznych;
Rameau
[ramọ]
Jean Philippe Wymowa, ur. przed 25 IX 1683 (data chrztu), Dijon, zm. 12 IX 1764, Paryż,
francuski kompozytor, organista, klawesynista i teoretyk muzyki;
rockowa muzyka, rock music,
powstały w połowie XX w. w Stanach Zjednoczonych typ muzyki, głównie wokalno-instrumentalnej, łączącej elementy amerykańskiego folkloru muzycznego (country and western music, ballady kowbojskie) ze skomercjalizowaną muzyką bluesową (rhythm and blues);
Rubinstein, Rubinsztejn, Anton G., ur. 28 XI 1829, Wychwatyńce (Podole), zm. 20 XI 1894, Peterhof (ob. Petrodworec),
ros. pianista, kompozytor i dyrygent;
Skriabin Aleksandr N., ur. 6 I 1872, Moskwa, zm. 27 IV 1915, tamże,
ros. kompozytor i pianista;
sonatowa forma, allegro sonatowe,
forma muzyczna, jedna z głównych w muzyce instrumentalnej XVIII–XIX w.,
Spohr
[szpo:r]
Ludwig Wymowa, ur. 5 IV 1784, Brunszwik, zm. 22 X 1859, Kassel,
niem. kompozytor, skrzypek i dyrygent;
tercja
[łac.],
muz. trzeci stopnień skali diatonicznej (diatonika, skala, muz. ), także interwał między pierwszym a trzecim stopniem, drugim a czwartym itd., złożony w zasadzie z 3–4 półtonów;
Widala odczyn, test Widala,
diagnostyczny odczyn aglutynacyjny polegający na wykrywaniu w badanej surowicy przeciwciał rozpoznających pałeczki Salmonella;
Zarębski Juliusz, ur. 3 III 1854, Żytomierz, zm. 15 IX 1885, tamże,
pianista i kompozytor.

Słownik języka polskiego PWN

F-dur «gama lub tonacja durowa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia