BAŁTYCKIE MORZE

Encyklopedia PWN

Bałtyckie, Morze, Bałtyk, duń. Østersøen, est. Läänemeri, fiń. Itämeri, lit. Baltijos jūra, łot. Baltijas jūŗa, niem. Ostsee, ros. Bałtịjskoje mọrie, szwedz. Ostersjön, ang. Baltic Sea,
śródlądowe, półzamknięte morze epikontynentalne Oceanu Atlantyckiego, leżące w Europie Północnej między Półwyspem Skandynawskim a środkową i wschodnią częścią lądu europejskiego.
Rada Państw Morza Bałtyckiego (RPMB), ang. Council of the Baltic Sea States,
regionalne forum współpracy i koordynacji o niesformalizowanej strukturze, z siedzibą w Sztokholmie;
hydrol. wyodrębniona część oceanu, zwykle przylegająca do kontynentu, oddzielona od otwartych wód oceanicznych łańcuchami wysp, półwyspami lub podwodnymi progami, utrudniającymi wymianę wód głębinowych;
geol. względnie płytkie i krótkotrwałe w sensie geologicznym morze pokrywające szelf lub wnętrze kontynentu, np. Morze Bałtyckie, Morze Północne.
cieśn. Morza Bałtyckiego, → Duńskie, Cieśniny.
geol. jedno ze stadiów rozwoju Morza Bałtyckiego w holocenie;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia