łaźnia

Encyklopedia PWN

chem. urządzenie laboratoryjne do pośredniego ogrzewania naczyń z roztworami;
pomieszczenie, lokal lub cały budynek z urządzeniami do kąpieli (stosowanymi w celach leczn. lub higienicznych), gł. w parze lub gorącym, suchym powietrzu, po której następuje polewanie ciała zimną lub ciepłą wodą;
sztokholmska krwawa łaźnia, Stockholms blodbad,
publiczna egzekucja ok. 80–90 osób wykonana 8 i 9 XI 1520 na rynku w Sztokholmie po opanowaniu Szwecji przez króla duńskiego, Chrystiana II;
Łaźni, Wielce Zaszczytny Order, ang. The Most Honourable Order of the Bath,
wysokie odznaczenie bryt.; nadawany za zasługi wojsk. i cywilne; ustanowiony 1725 przez króla Jerzego I
Franciszkowe Łaźnie, Františkovy Lázně,
m. w północno-zachodnich Czechach, w kraju karlowarskim, w pobliżu granicy z Niemcami.
Jańskie Łaźnie, Janské Lázně,
w. w północnych Czechach (kraj hradecki), w Karkonoszach;
Mariańskie Łaźnie, Mariánské Lázně,
m. w zachodnich Czechach, w kraju karlowarskim, na południowych stokach Lasu Sławkowskiego, nad rz. Kosový potok (dorzecze Berounki), w pobliżu granicy z Niemcami, na wys. 625 m.
zespół pałacowo-ogrodowy na terenach dawnego Ujazdowa, ukształtowany w XVII–XIX w.
pozostałości kamiennych budowli na Pustyni Syryjskiej, wzniesionych za panowania kalifów z dyn. Umajjadów (661–750);
Kusajr Amra, Kasr Amra,
pozostałości pałacyku z łaźniami, wieży obserwacyjnej i urządzeń wodnych z czasów Umajjadów w Jordanii, pustynne rezydencje;
Gustaw I Waza, założyciel dynastii Wazów, ur. zapewne 12 V 1496, Lindholm, zm. 29 IX 1560, Sztokholm,
król Szwecji.
hammam
[arab.],
hamam,
tradycyjna łaźnia w krajach muzułmańskich;
pomieszczenia przystosowane do masowego zabijania ludzi gazami trującymi, wykorzystywane przez władze III Rzeszy do zagłady Żydów i Romów, uśmiercania więźniów polit. i ludzi uznanych przez Niemców za niegodnych życia;
Kozyra Katarzyna, ur. 1 II 1963, Warszawa,
artystka multimedialna;
Pieszczany, Piešt’any,
m. w zachodniej Słowacji, w kraju trnawskim, nad Wagiem, u zachodniego podnóża G. Inowieckich, na wys. 162 m.
Rabat, Ar-Ribāṭ,
stolica Maroka, port przy ujściu rz. Bu Raghragh (na południowym brzegu) do O. Atlantyckiego;
sauna
[fiń.],
łaźnia fińska,
rodzaj łaźni parowej;
termy
[łac.< gr.],
łaźnie publiczne budowane w miastach starożytnej Grecji, szczególnie w okresie hellenistycznym, charakterystyczne przede wszystkim dla kultury rzymskiej;
Akka, ‘Akkô, arab. Aka,
m. w północno-zachodniej części Izraela, w Okręgu Północnego, nad M. Śródziemnym.
Alawerdi, Alaverdi, Aławerdy,
katedra z 1. poł. XI w. w Gruzji, w krainie hist. Kachetia, 20 km na północny zachód od m. Telawi;

Słownik języka polskiego PWN

łaźnia
1. «pomieszczenie lub cały budynek z urządzeniami do kąpieli»
2. «urządzenie laboratoryjne do pośredniego ogrzewania naczyń z roztworami»

• łaźniowy
łaźnia rzymska «kąpiel w gorącym, suchym powietrzu, a następnie w letniej wodzie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia