ma

Encyklopedia PWN

pogląd mówiący, że stan każdego izolowanego układu fiz. w chwilach późniejszych jest jednoznacznie określony przez tzw. dane początkowe, tj. stan układu w chwili początkowej;
Duns Szkot Jan, błogosławiony, właśc. Johannes Duns Scotus, ur. ok. 1266, Duns (hrab. Berwick, Szkocja), zm. 8 XI 1308, Kolonia,
filozof i teolog, inicjator szkotyzmu.
obiekty astronomiczne — kule gazowe o masach porównywalnych z masą Słońca, świecące przez znaczną część życia wskutek zachodzących w nich reakcji termojądrowych.
Kierkegaard
[kịrkəgo]
Søren Aabye, ur. 5 V 1813, Kopenhaga, zm. 11 XI 1855, tamże,
filozof duński, prekursor egzystencjalizmu.
system transportu osób i ładunków za pomocą pojazdów poruszających się po wyznaczonym torze.
Mani, Manes, Manicheusz, ur. ok. 216, Seleucja-Ktezyfont (Mezopotamia), zm. ok. 276,
perski reformator religijny; twórca manicheizmu i sekty manichejczyków.
ortografia
[gr. orhtós ‘prawidłowy’, ‘poprawny’, gráphō ‘piszę’],
ustalony system pisania, zaakceptowany i przestrzegany przez ogół użytkowników danego języka;
ekon. jedna z podstawowych kategorii ekonomicznych, która wyłoniła się w rezultacie rozwoju społecznego podziału pracy oraz odejścia od gospodarki naturalnej i barteru.
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
układ wszystkich obiektów astronomicznych, materii rozproszonej i pól fizycznych wraz z czasoprzestrzenią, którą wypełniają.
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
Becquerel
[bekrẹl]
Antoine Henri Wymowa, ur. 15 XII 1852, Paryż, zm. 25 VIII 1908, Croisic (Bretania),
francuski fizyk i chemik.
budżetowy deficyt, deficyt fiskalny, niedobór budżetowy,
ekon. brak pokrycia części wydatków budżetowych w dochodach.
burak, Beta,
rodzaj z rodziny komosowatych;
techn. surowiec organiczny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty (drewna sortyment).

Słownik języka polskiego PWN

Ma «symbol jednostki prędkości mach»
allegro, ma non troppo muz. «umiarkowanie szybko»
ma foi [wym. ma fua] «słowo daję, naprawdę»
nie ma
1. «w połączeniu z nazwami czynności, stanów, cech tworzy zwroty oznaczające nieprzejawianie się, nieistnienie czegoś»
2. «w połączeniu z nazwami osób, przedmiotów tworzy zwroty oznaczające nieobecność w danym miejscu, nieistnienie»
3. «w połączeniu z określeniami czasu lub miejsca tworzy zwroty oznaczające brak czasu, miejsca, nieosiągnięcie danego punktu czasowego»
4. «tworzy wyrażenia oznaczające, że ktoś lub coś z pewnością nie istnieje»
me «dźwięk wydawany przez meczącą owcę lub kozę»
miał «drobno pokruszona lub roztarta substancja»
• miałowy
miano «określenie, nazwa, tytuł»
mienie «rzeczy będące czyjąś własnością»
moi pot. «ludzie bliscy osobie mówiącej»
moja pot. «moja żona»
moje pot. «to, co należy do osoby mówiącej»
miano roztworu «w analizie objętościowej: ilość oznaczanej substancji, która reaguje w 1 ml roztworu odczynnika w ściśle określonych warunkach»
mieć I
1. «być właścicielem, użytkownikiem lub dysponentem czegoś, np. Miał dom z ogródkiem.»
2. «składać się z czegoś, zawierać coś, być wyposażonym w coś; też: mierzyć, liczyć ileś czegoś, np. Ptak ma pióra i dziób. Dom ma sześć pięter.»
3. «być wyposażonym w coś, co odznacza się jakąś cechą; też: być z kimś w relacji określonej przez jakąś cechę, np. Miał siwe włosy i krzaczaste brwi. Masz złych doradców.»
4. «doznawać czegoś, być w jakimś stanie psychicznym lub fizycznym, np. Miał ochotę płakać.»
5. «charakteryzować się czymś, np. Ma dobry gust.»
6. «pozostawać z kimś, z czymś w określonej relacji, np. Miał w nim zagorzałego wroga.»
7. «znajdować się w jakiejś sytuacji, np. Ma dobrą posadę i spokojne życie.»
8. «brać w czymś udział jako uczestnik, wykonawca, słuchacz itp., np. Jutro mam egzamin.»
9. «ukończyć jakiś etap nauki, uzyskać dokument, który to stwierdza, np. Ojciec miał cztery klasy, syn – dwa fakultety.»
10. pot. «być, znajdować się w określonym miejscu lub czasie, np. Naprzeciwko mamy stację. Mamy drugi tydzień zimy.»
mieć II
1. «być obowiązanym do czegoś; też: zamierzać, przewidywać zrobienie czegoś, np. Na wiosnę mamy się wyprowadzić.»
2. «używane dla wyrażenia przyszłości w czasie przeszłym, np. Przyszłość miała pokazać, że się myliłem.»
3. «z imiesłowem biernym w funkcji czasu przeszłego: wykonać, spełnić, ukończyć coś, np. Mam napisaną pracę.»
4. «w konstrukcjach pytających, oznaczających wątpliwość, zaprzeczenie, przeciwstawienie się, np. Ja miałbym to powiedzieć?»
5. «w funkcji czasownika modalnego podającego w wątpliwość jakiś fakt, np. Miała to być miła i ładna dziewczyna.»
mieć się «być w jakimś stanie, położeniu, np. Napisz, jak się mają rodzice. Sprawy mają się nieźle.»
mój I
1. «zaimek oznaczający, że to, co jest wyrażone przez rzeczownik, którego dotyczy, należy lub odnosi się do osoby mówiącej»
2. «zaimek oznaczający, że to, co wyraża rzeczownik, któremu towarzyszy, jest szczególnie lubiane przez osobę mówiącą, np. Zielony to mój kolor.»
mój II pot. «mój mąż»
po mojemu
1. pot. «moim zdaniem»
2. pot. «zgodnie z własnymi upodobaniami»
porzucenie mienia «umyślne opuszczenie mienia w celu pozbycia się własności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia