ma

Encyklopedia PWN

jestem człowiekiem, nic, co ludzkie, nie jest mi obce (Terencjusz).
nie dotykaj mnie;
kto nie jest ze mną, jest przeciw mnie (Wulgata).
metoda dowodzenia twierdzeń matematycznych;
analogia
[gr., ‘podobieństwo’],
log. Stosunek, w jakim 2 przedmioty (zjawiska, zdarzenia) P i Q pozostają do siebie zawsze i tylko, gdy cechy C1, ... , Cn przedmiotu P są do siebie w podobnej relacji jak cechy Z1, ... , Zn przedmiotu Q.
Unia Europejska (UE), ang. European Union (EU), fr. Union européenne,
międzynarodowe ugrupowanie integracyjne, istniejące od 1 XI 1993, którego podstawą są suwerenne, europejskie państwa narodowe, tworzące związek gospodarczo-polityczny.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
model państwa, w którym sprawowanie władzy, funkcjonowanie organów publicznych oraz wszelka działalność polityczna są ograniczone i podporządkowane chronionemu przez mechanizmy ustrojowe prawu.
subsydiarność
[łac. subsydium ‘pomoc’, ‘wsparcie’],
idea subsydiarności głosi, że każda władza, a w szczególności władza polityczna powinna mieć znaczenie pomocnicze (wspierające) i pobudzające w stosunku do wysiłków podejmowanych przez autonomiczne i samodzielne jednostki, które ją ustanowiły (aspekt pozytywny subsydiarności). Gdziekolwiek jest to możliwe i konieczne, państwo nie powinno odbierać ludziom władzy (rodzicielskiej, służbowej, politycznej na wszystkich szczeblach), którą są oni w stanie sprawować z własnej woli i za pomocą własnych środków, i za której pośrednictwem mogą z pożytkiem realizować się zarówno dla interesu ogółu, jak i własnego (aspekt negatywny subsydiarności). Naczelnym motywem każdej społecznej interwencji winno być niesienie pomocy członkom społeczeństwa, a nie zastępowanie bądź niszczenie ich własnej aktywności.
psychol., pedag. specyficzna metoda pomiaru stanów, procesów lub cech psychicznych za pomocą odpowiednio skonstruowanego zadania lub zbioru zadań, które stawia się przed osobą badaną.
specyficzna, dostosowana do religijnych zasad islamu interpretacja społecznego procesu gospodarowania.
dział analizy mat., poświęcony abstrakcyjnym uogólnieniom znanych pojęć geometrii klas. i matematyki elementarnej: długości odcinka, pola wielokąta, objętości wielościanu, 0-wymiarowej miary liczącej, tzn. liczby elementów zbioru.
w Polsce od XV w. najwyższy organ ustawodawczy, w okresie II RP — jedna z izb parlamentu, w PRL — formalnie najwyższy organ władzy państwowej, w III RP — łącznie z senatem władza ustawodawcza.

Słownik języka polskiego PWN

Ma «symbol jednostki prędkości mach»
allegro, ma non troppo muz. «umiarkowanie szybko»
ma foi [wym. ma fua] «słowo daję, naprawdę»
nie ma
1. «w połączeniu z nazwami czynności, stanów, cech tworzy zwroty oznaczające nieprzejawianie się, nieistnienie czegoś»
2. «w połączeniu z nazwami osób, przedmiotów tworzy zwroty oznaczające nieobecność w danym miejscu, nieistnienie»
3. «w połączeniu z określeniami czasu lub miejsca tworzy zwroty oznaczające brak czasu, miejsca, nieosiągnięcie danego punktu czasowego»
4. «tworzy wyrażenia oznaczające, że ktoś lub coś z pewnością nie istnieje»
me «dźwięk wydawany przez meczącą owcę lub kozę»
miał «drobno pokruszona lub roztarta substancja»
• miałowy
miano «określenie, nazwa, tytuł»
mienie «rzeczy będące czyjąś własnością»
moi pot. «ludzie bliscy osobie mówiącej»
moja pot. «moja żona»
moje pot. «to, co należy do osoby mówiącej»
miano roztworu «w analizie objętościowej: ilość oznaczanej substancji, która reaguje w 1 ml roztworu odczynnika w ściśle określonych warunkach»
mieć I
1. «być właścicielem, użytkownikiem lub dysponentem czegoś, np. Miał dom z ogródkiem.»
2. «składać się z czegoś, zawierać coś, być wyposażonym w coś; też: mierzyć, liczyć ileś czegoś, np. Ptak ma pióra i dziób. Dom ma sześć pięter.»
3. «być wyposażonym w coś, co odznacza się jakąś cechą; też: być z kimś w relacji określonej przez jakąś cechę, np. Miał siwe włosy i krzaczaste brwi. Masz złych doradców.»
4. «doznawać czegoś, być w jakimś stanie psychicznym lub fizycznym, np. Miał ochotę płakać.»
5. «charakteryzować się czymś, np. Ma dobry gust.»
6. «pozostawać z kimś, z czymś w określonej relacji, np. Miał w nim zagorzałego wroga.»
7. «znajdować się w jakiejś sytuacji, np. Ma dobrą posadę i spokojne życie.»
8. «brać w czymś udział jako uczestnik, wykonawca, słuchacz itp., np. Jutro mam egzamin.»
9. «ukończyć jakiś etap nauki, uzyskać dokument, który to stwierdza, np. Ojciec miał cztery klasy, syn – dwa fakultety.»
10. pot. «być, znajdować się w określonym miejscu lub czasie, np. Naprzeciwko mamy stację. Mamy drugi tydzień zimy.»
mieć II
1. «być obowiązanym do czegoś; też: zamierzać, przewidywać zrobienie czegoś, np. Na wiosnę mamy się wyprowadzić.»
2. «używane dla wyrażenia przyszłości w czasie przeszłym, np. Przyszłość miała pokazać, że się myliłem.»
3. «z imiesłowem biernym w funkcji czasu przeszłego: wykonać, spełnić, ukończyć coś, np. Mam napisaną pracę.»
4. «w konstrukcjach pytających, oznaczających wątpliwość, zaprzeczenie, przeciwstawienie się, np. Ja miałbym to powiedzieć?»
5. «w funkcji czasownika modalnego podającego w wątpliwość jakiś fakt, np. Miała to być miła i ładna dziewczyna.»
mieć się «być w jakimś stanie, położeniu, np. Napisz, jak się mają rodzice. Sprawy mają się nieźle.»
mój I
1. «zaimek oznaczający, że to, co jest wyrażone przez rzeczownik, którego dotyczy, należy lub odnosi się do osoby mówiącej»
2. «zaimek oznaczający, że to, co wyraża rzeczownik, któremu towarzyszy, jest szczególnie lubiane przez osobę mówiącą, np. Zielony to mój kolor.»
mój II pot. «mój mąż»
po mojemu
1. pot. «moim zdaniem»
2. pot. «zgodnie z własnymi upodobaniami»
porzucenie mienia «umyślne opuszczenie mienia w celu pozbycia się własności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia