progressive jazz
 
Encyklopedia PWN
progressive jazz
[prougrẹsıw dżäz; ang.],
kierunek w muzyce jazzowej, powstały na przełomie lat 40. i 50. XX w., nawiązujący do cool jazzu;
wprowadzał nowe brzmienia w aranżacjach na duże orkiestry jazzowe (big band wzmocniony instrumentami smyczkowymi, także rogami i in. instrumentami), także skomplikowane niekiedy struktury rytmiczne i harmoniczne; był reprezentowany przez orkiestry S. Kentona, C. Thornhilla, B. Raeburna, W. Hermana i aranżerów — P. Rugola, N. Heftiego, B. Graetingera, J. Richardsa.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia