pliocen
 
Encyklopedia PWN
pliocen
[gr. pleíon ‘więcej’, kainós ‘nowy’],
ostatnia epoka młodszego trzeciorzędu (neogenu), trwająca od ok. 5,3 do ok. 1,8 mln lat temu;
także jednostka chronostratygraficzna (oddział) obejmująca powstałe w tym czasie skały; na Niżu Polskim powstały w tym czasie bogate złoża iłów ceramicznych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia