oda
 
Encyklopedia PWN
oda
[gr.],
muz. forma wok.-instrumentalna zbliżona do kantaty, popularna od 2. poł. XVII w., zwłaszcza w muzyce ang. (ody H. Purcella i G.F. Händla na dzień św. Cecylii);
także finałowa część IX Symfonii L. van Beethovena (Oda do radości do słów F. Schillera).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia