dyplomatyczna korespondencja
 
Encyklopedia PWN
dyplomatyczna korespondencja,
pisma przesyłane między państwami;
w szerszym znaczeniu także między wszelkimi podmiotami prawa międzynar., np. Stolicą Apostolską, organizacjami międzynarodowymi; w imieniu państw pisma wysyłają i przyjmują ich organy wewn. i zewn. (dyplomatyczna misja) reprezentujące państwa w stosunkach międzynarodowych; podstawowym rodzajem pisma dyplomatycznego jest nota; wyróżnia się: notę podpisaną (osobistą), redagowaną w pierwszej osobie, używaną w sprawach większej wagi; notę słowną (ustną, werbalną), redagowaną w trzeciej osobie, nie podpisaną, kierowaną przez urząd do urzędu, używaną najczęściej; jeśli noty o tej samej treści są kierowane do większej liczby adresatów, jest to tzw. nota okólna; innymi rodzajami pism dyplomatycznych są: memorandum, redagowane w trzeciej osobie, używane w celu przedstawienia poglądu państwa na jakieś zagadnienie, oraz aide-mémoire (pro memoria) stanowiące zwykle podsumowanie przeprowadzonej rozmowy lub korespondencji, sporządzone w celu uniknięcia ewentualnych rozbieżności i nieporozumień co do ich przedmiotu.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia