cynk
 
Encyklopedia PWN
cynk
[niem.],
instrument muz. z grupy aerofonów ustnikowych;
wykonany z drewna, rzadziej z rogu, kości słoniowej lub metalu, w postaci zakrzywionej, zwężającej się ku ustnikowi rury z 7 otworami bocznymi i kociołkowatym ustnikiem; budowany w różnych wielkościach; cynki największe — basowe — wielokrotnie wygięte, były zw. serpentami lub wężami; znany w Europie od średniowiecza, został wyparty w XVIII w. przez trąbkę.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia