wyrażenia

Encyklopedia PWN

mat. wyrażenia postaci f(x)/g(x), fg, f · g, fg, które w granicy, dla xa lub x → ±∞, przybierają (odpowiednio) postać 0/0 lub ∞/∞, ∞ – ∞, 0 · ∞, 00 lub ∞0 lub 1;
log. funkcja semantyczna przysługująca znakowi słownemu (nazwie, wypowiedzi), który wyraża uczucia, przeżycia osoby posługującej się tym znakiem.
log. relacja zachodząca między dwoma wyrażeniami wtedy i tylko wtedy, gdy obydwa wyrażenia mają to samo znaczenie;
log. stosunek zachodzący między wyrażeniami o takim samym kształcie (tj. składającymi się z takich samych elementów prostych, występujących w tej samej kolejności);
log. wyrażenia wieloznaczne, których znaczenie można ustalić tylko wówczas, gdy znana jest sytuacja, w której są użyte
wyrażenie zbudowane z liczb i zmiennych za pomocą działań: dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz potęgowania i pierwiastkowania o wykładnikach całkowitych;
log. cecha nazw, których zakres na gruncie danego języka nie jest ściśle ustalony (takich jak „młody”);
mat. wyrażenie algebraiczne, w którym występują pierwiastki, np. .
definicja
[łac. definitio ‘odgraniczenie’, ‘określenie’],
log. we współcz. metodologii i logice termin, przez który rozumie się definicję realną bądź nominalną;
contradictio in adiecto
[łac., ‘sprzeczność w przydawce’],
błąd log.; stosunek między wyrażeniami będącymi częściami wyrażenia złożonego, charakteryzujący się tym, iż jedno wyrażenie jest negacją drugiego, np. słoneczna noc;
log. znak służący do tworzenia nazw wyrażeń poprzez obustronne ograniczenie nim danego wyrażenia (np. „pies” jest nazwą wyrażenia złożonego z czterech liter: p,i,e,s);
inform. narzędzie do formułowania programów dla komputerów; jest językiem formalnym, którego składnia określa zasady zapisu programów (w sposób jednoznaczny i łatwy do analizy), a semantyka przypisuje programom ich interpretację (określa efekty działania programu zapisanego w języku programowania).
absurd
[łac. absurdus ‘niedorzeczny’],
wyrażenie sprzeczne wewnętrznie („Jan jest bratem Piotra i Jan nie jest bratem Piotra”; „Istnieje ktoś, kto zarazem jest i nie jest doktorem honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego”) lub takie wyrażenie, z którego na drodze poprawnego wnioskowania da się wyprowadzić wyrażenie wewnętrznie sprzeczne („Jan mieszka w domu, w którym nikt nie mieszka”; ze zdania tego wynika zdanie „W pewnym domu nikt nie mieszka, a zarazem ktoś mieszka — mianowicie Jan”);
funktor
[łac. fungor ‘sprawuję’, ‘wykonuję’],
log. wyrażenie nie będące nazwą ani zdaniem, które w połączeniu z innymi wyrażeniami, zw. jego argumentami, tworzy inne wyrażenie bardziej złożone: nazwę, zdanie bądź inny funktor;
inform. jeden z wariantów wprowadzonej przez J. Łukasiewicza notacji polskiej, czyli beznawiasowego zapisu wyrażeń arytmetycznych i logicznych;
filoz., psychol. system poznawczy właściwy człowiekowi;
inform. struktura danych mająca postać drzewa (mat.), w którym jest wyróżniony jeden wierzchołek, zwany korzeniem;
kategorie semantyczne, kategorie syntaktyczne,
log. rodzaje wyrażeń językowych, wyodrębniane ze względu na ich rolę składniową (stąd zw. też kategoriami syntaktycznymi) w podziale służącym celom log. analizy języka;
prawo nieprawidłowości oświadczenia woli polegające na nienależytym powzięciu decyzji lub wyrażeniu woli bądź na niezgodności między powziętą decyzją a jej wyrażeniem zewn.;
elipsa
[gr.],
log.:

Słownik języka polskiego PWN

wyrażenia równokształtne log. «wyrażenia składające się z takich samych elementów występujących w tej samej kolejności»
wyrażenie
1. «wyraz silnie nacechowany»
2. jęz. «połączenie wielowyrazowe o postaci grupy imiennej, np. biały kruk, lub wyrażenia przymiotnikowego, np. w gorącej wodzie kąpany»
3. mat. «zespół liczb połączonych znakami wskazującymi, jakie działania i w jakiej kolejności należy wykonać»
wyrazićwyrażać
1. «oddać coś słowami»
2. «okazać swoje uczucia gestami lub zachowaniem»
3. «przedstawić coś za pomocą umownych znaków»
4.  wyrażać «przedstawiać jakąś treść lub sens»
równokształtność wyrażeń «stosunek zachodzący między wyrażeniami o takim samym kształcie»
wyrażenie heterosemantyczne log. «wyrażenie nieorzekające prawdziwie o sobie samym»
wyrażenie okazjonalne log. «wyrażenie wieloznaczne, np. on, tutaj, którego znaczenie można ustalić tylko wówczas, gdy znana jest sytuacja, w której jest użyte»
wyrażenie peryfrastyczne jęz. «wyrażenie opisowe, np. zwycięzca spod Racławic (zamiast: Kościuszko
wyrażenie piętrowe mat. «wyrażenie zawierające ułamki albo nad kreską, albo pod kreską, albo i nad, i pod kreską»
wyrażenie porównawcze jęz. «połączenie dwóch wyrazów samodzielnych wyrazem porównującym, np. jak, niż»
wyrażenie przysłówkowe jęz. «wyrażenie funkcjonujące jako przysłówek, np. byle jak, po cichu»
wyrażenie syntaktyczne
1. jęz. «połączenie przyimka z rzeczownikiem lub zaimkiem»
2. jęz. «grupa wyrazów nietworząca zdania»
wyrażenie ułamkowe mat. «wyrażenie algebraiczne, w którego skład wchodzi ułamek»
wyrazić sięwyrażać się
1. «powiedzieć coś w określony sposób»
2. «wypowiedzieć się na jakiś temat»
3. «znaleźć w czymś swoje odbicie»
4. euf. «użyć wulgarnych wyrazów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia