struktury półprzewodnikowej

Encyklopedia PWN

elektron. przyrząd (element), którego działanie opiera się na wykorzystaniu zjawisk fiz. występujących w półprzewodnikach.
laser, w którym układem generującym promieniowanie jest struktura półprzewodnikowa, najczęściej dioda ze złączem pn.
elektron. technologia wytwarzania przyrządów półprzewodnikowych (układów scalonych, tranzystorów, diod i in.), w której wszystkie procesy prowadzące do uzyskania struktur tych przyrządów odbywają się na jednej stronie (powierzchni) płytki, stanowiącej ich podłoże i wykonanej z materiału półprzewodnikowego (półprzewodniki).
MOS, ang. Metal-Oxide-Semiconductor,
struktura półprzewodnikowa, stanowiąca układ 3 warstw: metalu, tlenku i półprzewodnika, wytwarzana technologią, zw. technologią MOS (będąca odmianą technologii planarnej).
elektron. mikrominiaturowy układ elektroniczny (mikroukład), w którym wszystkie elementy lub ich część (wraz z połączeniami) są wytworzone w jednym cyklu technologicznym wewnątrz lub na powierzchni wspólnego podłoża i stanowią nierozdzielną całość;
nanostruktury
[gr.-łac.],
elektron. struktury materialne składające się z elementów, których wielkość zawiera się (umownie) w granicach od kilku do kilkuset nm.
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
czujnik, sensor:
cienkie warstwy krystaliczne wytwarzane na powierzchni krystalicznego podłoża przy użyciu różnych metod wykorzystujących zjawisko epitaksji.
litografia
[gr. líthos ‘kamień’, gráphō ‘piszę’,‘rysuję’],
elektron. jeden z etapów (procesów) technologii planarnej;
tranzystor
[ang.],
przyrząd półprzewodnikowy o co najmniej 3 elektrodach mający właściwość wzmacniania sygnałów elektr., tj. stanowiący element czynny układów elektronicznych;
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach, lampowy (lampa mikrofalowa) lub półprzewodnikowy, przeznaczony do pracy w zakresie częst. odpowiadających mikrofalom.
elektron. precyzyjne urządzenie elektromech., przeznaczone do pomiarów parametrów elektr. struktur przyrządów półprzewodnikowych (np. diod, tranzystorów, układów scalonych);
spintronika
[ang.],
interdyscyplinarna dziedzina wiedzy, której gł. zadaniem jest poznanie zjawisk fiz. wynikających z posiadania przez elektron (lub inną cząstkę) spinu i związanego z nim momentu magnet. (magnetyzm), a także projektowanie i konstruowanie przyrządów, które wykorzystywałyby te zjawiska.
elektron. jedna z metod litografii;
elektron. jedna z metod litografii;
Kroemer
[krọumər]
Herbert, ur. 25 VIII 1928, Weimar (Niemcy),
fizyk amer., pochodzenia niemieckiego;
elektron. dziedzina nauki i techniki zajmująca się zminiaturyzowanymi układami elektronicznymi realizowanymi całkowicie w postaci scalonej (układ scalony), niekiedy z udziałem elementów (przyrządów) dyskretnych (dyskretny przyrząd).
element opt. spełniający te same funkcje co zwykła soczewka opt., lecz różniący się od niej budową i zasadą działania;
Świt Alfred Henryk, ur. 1 XII 1928, Poznań, zm. 16 IV 1999, Warszawa,
elektronik;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia