mono

Encyklopedia PWN

Mono, Mono Lake,
słone jez. w USA (stan Kalifornia), w zapadlisku tektonicznym po wschodniej stronie gór Sierra Nevada;
mono-
[gr. mónos ‘jedyny’],
pierwszy człon wyrazów złożonych, oznacza jeden, pojedynczy;
zespół rockowy; założony 1987;
Mona, Canal de la Mona,
cieśnina Oceanu Atlantyckiego, jedna z cieśnin karaibskich, między wyspami Haiti a Puerto Rico;
portorykańska wyspa w cieśn. Mona, między wyspą Puerto Rico a wyspą Haiti;
Møn
[mö:n],
wyspa duńska w Cieśn. Duńskich, na południe od Zelandii;
stan autonomiczny w południowej Mjanmie (Birmie), nad zat. Martaban (M. Andamańskie);
autochtoniczni mieszkańcy południowo-wschodniej Azji i częściowo północno-wschodnich Indii;
grupa językowa z rodziny austroazjatyckiej;
Mon Franz, właśc. F. Löffelholz, ur. 6 V 1926, Frankfurt n. Menem,
niem poeta, autor słuchowisk, eseista;
Mona Lisa
[m. lịza],
La Gioconda Wymowa,
portret patrycjuszki florenckiej Monny Lisy del Giocondo, namalowany 1503–06 przez Leonarda da Vinci;
Monach Jerzy, gr. Geṓrgios Monachós, zw. Hamartolos [‘grzesznik’], żył w IX w.,
kronikarz bizantyński;
Dieu et mon droit
[djö e mą dru; fr., ‘Bóg i moje prawo’],
zawołanie króla ang. Ryszarda Lwie Serce w bitwie z Francuzami (1198); dewiza Korony angielskiej.
je prends mon bien où je le trouve
[żö prã mą bję u żö lö truw; fr.],
biorę swoją własność, gdziekolwiek ją znajdę (odpowiedź Moliera na zarzut plagiatu).
związki organiczne, mono-, di- i polihydroksylowe pochodne benzenu oraz alkilobenzenów, których cząsteczki zawierają grupy hydroksylowe (–OH) związane z atomem węgla pierścienia benzenowego;
acylotransferazy, transacylazy,
enzymy z klasy transferaz, przenoszące grupy acylowe z acetylokoenzymu A lub innych acylokoenzymów A na różne związki organiczne;
rdzenni mieszkańcy Wysp Komandorskich i Aleutów oraz zachodniej części półwyspu Alaska;
Anglesey
[ạ̈ŋgəlsi],
walijskie Ynys Môn,
wyspa bryt. na M. Irlandzkim, u północno-zachodniego wybrzeża Walii, w hrab. Gwynedd;
austroazjatyckie języki, języki austro-wiet,
jedna z 2 gł. gałęzi języków austryjskich;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

mono «związany z jednokanałowym przekazywaniem dźwięków»
mono- «pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy»
mono-poste [wym. monopost] zob. monoposto.
mona «nadrzewna małpa żyjąca w Ghanie, Kamerunie i dorzeczu Nigru»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia