dewizowe

Encyklopedia PWN

zasoby międzynarodowych środków płatniczych będące w posiadaniu banków handlowych lub banku centralnego.
dział prawa finansowego, wyodrębniany zwykle z prawa bankowego, obejmujący przepisy prawne regulujące obrót wartościami dewizowymi.
ekon. jednostka rozrachunkowa używana w Polsce do 1982 w zestawieniach planów i statystyk handlu zagranicznego i obrotów płatniczych z zagranicą.
popularne określenie nielegalnych obrotów dokonywanych niezgodnie z obowiązującym w danym kraju prawem.
bank centralny;
Banco Central do Brasil
[bạ̃ŋku centrạł du brazịł],
centralny bank Brazylii, założony 1965 pod nazwą Banco Central da República do Brasil (obecna nazwa od 1967), z siedzibą w Rio de Janeiro;
interwencjonizm rolny, interwencjonizm państwowy w rolnictwie,
rodzaj polityki protekcyjnej państwa, której celem jest stabilizacja rynków rolnych oraz wspieranie przekształceń strukturalnych rolnictwa i obszarów wiejskich.
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).

Słownik języka polskiego PWN

dewizy «zagraniczne pieniądze, czeki, weksle i inne środki płatnicze, którymi można się posługiwać w obrocie międzynarodowym»
• dewizowy • dewizowo
złoty dewizowy «w PRL: jednostka rozrachunkowa stosowana w handlu zagranicznym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia