bitnik

Encyklopedia PWN

nazwa nadana przedstawicielom zbuntowanej młodzieży amer. lat 50. XX w., → beatnicy.
beatnicy, bitnicy,
nazwa nadana przedstawicielom zbuntowanej młodzieży amerykańskiej lat 50.;
subkultura
[łac.],
podkultura,
zespół symbolicznych i aksjologicznych odniesień określających odrębność danej grupy względem innych grup społecznych.

Słownik języka polskiego PWN

bitnik, beatnik [wym. bitnik] pot. «po II wojnie światowej: człowiek głoszący bunt przeciw otaczającemu światu, odrzucający tradycyjne normy społeczne»
• bitnikowski, beatnikowski
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia