Wańkowicz Walenty, Mickiewicz na Judahu Skale
 
Wańkowicz Walenty, Mickiewicz na Judahu Skale
autor — Wańkowicz Walenty
data powstania — ok. 1828
technika — olej, płótno
wymiary — 148 × 123 cm
miejsce przechowywania — Muzeum Narodowe w Warszawie
Dzieło Wańkowicza jest najbardziej znanym młodzieńczym wizerunkiem Adama Mickiewicza. Chociaż do namalowania tego portretu artystę zainspirował werset z Sonetów krymskich: „Lubię poglądać wsparty na Judahu skale”, obraz jest czymś więcej niż tylko ilustracją słów wiersza. Jest wizerunkiem poety, który w samotności, wśród dzikiej, potężnej przyrody staje się romantycznym geniuszem, natchnionym wieszczem.
Mickiewicz w stroju wędrowca, okryty baranicą, stoi wsparty na skale i w zamyśleniu spogląda w dal. Obok niego leży lira — symbol poezji. Wzburzone morze i pokryte kłębiącymi się chmurami niebo oraz ostre efekty światłocieniowe ewokują nastrój niepokoju i są odzwierciedleniem stanu duszy młodego poety. Forma obrazu odznacza się poprawnym rysunkiem, swobodną fakturą i efektownymi zestrojeniami barw. W pełni romantyczna koncepcja portretu, zaprezentowana przez należącego do szkoły wileńskiej Wańkowicza, wyraźnie przeciwstawiała się portretom Antoniego Brodowskiego, reprezentującym dominujący w środowisku warszawskim 1. ćwierci XIX w. klasycyzm.
Dariusz Konstantynów
zgłoś uwagę
Ilustracje
Wańkowicz Walenty, Mickiewicz na Judahu Skale, ok. 1828 — Muzeum Narodowe, Warszawafot. T. Żółtowska-Huszcza/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia