rabata
 
Encyklopedia PWN
rabata
[niem.< hol.],
szt. ogrod. pasmo trawnika, kwiatów lub innych elementów (strzyżonych cisów, wazonów, rzeźb), otaczające kwaterę, parter, basen wodny albo sadzone wzdłuż drogi ogrodowej;
r. tworzyły ich plast. i kolorostyczne zamknięcie; stosowane też jako zabezpieczenie parteru od strony drogi lub podbudowa szpaleru.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia