Magellana, Cieśnina
 
Encyklopedia PWN
Magellana, Cieśnina, Estrecho de Magallanes,
cieśnina Oceanu Atlantyckiego, między kontynentem Ameryki Południowej, wyspami Riesco, Manuel Rodríguez i Wyspami Królowej Adelajdy a wyspami Ziemi Ognistej;
łączy Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym; długość 575 km, szerokość 2,2–110 km (z bocznymi zatokami); brzegi głównie wysokie i skaliste; linia brzegowa bardzo rozwinięta — liczne wyspy, półwyspy i szerokie zatoki, największe: Lomas (u wejścia z Oceanu Atlantyckiego), San Felipe, Inútil, Almirantazgo, Otway, Skyring, Beauforta; głębokości bardzo zróżnicowane, maksymalnie — do 1180 m, najmniejsza na torze wodnym — 19,8 m. Żegluga niebezpieczna (liczne skały podwodne i mielizny, stałe silne wiatry zachodnie, silne prądy pływowe 15–25 km/h); wysokość pływów od 12 m u wejścia (z Oceanu Atlantyckiego) do 1,2 m w części środkowej i 2,1 m w części zachodniej (wyjście na Ocean Spokojny); port — Punta Arenas. Odkryta i sforsowana 1520 przez F. Magellana.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia