Czibcza ludy
 
Encyklopedia PWN
Czibcza ludy, ludy Chibcha,
grupa ludów indiańskich Ameryki Środkowej i Ameryki Południowej wyodrębniona na podstawie kryterium językowego, m.in.: Bari, Bribi, Cabécar, Cuna, Guatuso, Guaymi, Ika, Kogi, Paez, Sanka, Térraba, Tunebo;
zamieszkują basen Morza Karaibskiego, północną Kolumbię, północno-zachodnią Wenezuelę, zachodni Ekwador; ok. 160 tys.; w sferze materialnej, społeczno-politycznej oraz religijnej widoczny jest wpływ cywilizacji andyjskich i mezoamerykańskich; ludy te grupowały się w ponadlokalne systemy społeczno-polityczne zw. wodzostwami, które można podzielić na dwa typy: wodzostwa militarne i wodzostwa teokratyczne; religia była wysoko rozwinięta, z wyraźnie wyodrębnioną warstwą kapłanów skupioną wokół świątyń; oprócz kapłanów działali szamani, których podstawowym zadaniem było leczenie chorych; osady miały charakter stały i zwarty, często obronny; zamieszkiwało je 500–3 tys. osób należących do zhierarchizowanych lineaży i klanów; pozycja społeczna zależała od urodzenia i od uczestnictwa w działaniach militarnych lub religijnych; zaznaczał się podział na wodzów i „szlachtę” oraz lud i niewolników; podstawą gospodarki była intensywna uprawa ziemi z wykorzystaniem systemów nawadniających.
Ilustracje
Kolumbia, Indianie Silviano fot. E. Komarzyńska/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia