bielizna
Encyklopedia PWN
kreton
cienka tkanina bawełniana, o splocie płóciennym (tkackie sploty), bielona, opalana (opalanie), silnie apreturowana po lewej stronie;
[fr.],
antyseptyka
postępowanie mające na celu niszczenie lub zahamowanie rozwoju wszystkich żywych drobnoustrojów lub ich form przetrwalnikowych w celu zapobieżenia zakażeniom;
[gr. antí ‘przeciw’, ‘naprzeciw’, sēptikós ‘sprawiający zgniliznę’],
wyjaławianie, wyjałowienie,
atłas
tkanina, dawniej jedwabna, obecnie z różnych surowców, gładka, o splocie atłasowym osnowowym na prawej stronie wyrobu (tkackie sploty) i silnym połysku;
[arab.],
barchan
włók. tkanina bawełniana o splocie płóciennym lub skośnym (tkackie sploty), barwiona lub drukowana, lewostronnie drapana;
[arab.],
batyst
lekka, cienka, niemal przejrzysta tkanina gęsto tkana, o splocie płóciennym (tkackie sploty) z pojedynczych, cienkich i gładkich przędz lnianych, bawełnianych, wełnianych, jedwabnych;
[fr.],
Bielefeld
m. w środkowej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w Lesie Teutoburskim.
[bị:ləf
lt]
,
lt]
, Słownik języka polskiego
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
