• a piacere
    [a piaczẹre; wł.],
    muz. dowolnie, wg upodobania;
  • muz. → a vista.
  • a.r., artyści rewolucyjni, awangarda rzeczywista,
    awangardowa grupa artystyczno-literacka, utworzona 1929, działająca w Łodzi, powołana do życia z inicjatywy m.in. W. Strzemińskiego po jego wystąpieniu (z H. Stażewskim i K. Kobro) z grupy Praesens;
  • a szczęście było możliwe, było tak blisko (A. Puszkin Eugeniusz Oniegin).
  • a tempo
    [wł.],
    muz. powrót do wcześniejszego tempa wykonywania utworu.
  • a tergo
    [łac., ‘od tyłu’],
    odwrócony porządek alfabetyczny, w którym o kolejności wyrazów decyduje najpierw ostatnia litera, potem przedostatnia itd.
  • a tre
    [wł.],
    muz. wykonanie danej partii przez 3 instrumenty unisono;
  • Aakjær
    [ọ:kär]
    Jeppe, ur. 10 V 1866, Aakjær k. Skive (Jutlandia), zm. 22 IV 1930, Hof Jenle k. Skive,
    duński poeta i prozaik;
  • m. w południowej części Niemiec, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, na Wyż. Szwabskiej, nad rz. Kocher (dopływ rz. Neckar).
  • Aalst, fr. Alost Wymowa,
    m. w środkowej Belgii, w prow. Flandria Wschodnia, nad rz. Dender (dopływ Skaldy).
  • Aalto Alvar Hugo Wymowa, ur. 3 II 1898, Kuortane, zm. 11 V 1976, Helsinki,
    fiński architekt i urbanista.
  • Aaltonen Wäinö, ur. 8 III 1894, Karinainen, zm. 30 V 1966, Helsinki,
    fiński rzeźbiarz i malarz;
  • Aanrud
    [ọ:nrüd]
    Hans, ur. 3 IX 1863, Vestre Gausdal, zm. 9 I 1953, Oslo,
    pisarz norweski;
  • Aarne Anti Amatus, ur. 5 XII 1867, Pori, zm. 5 II 1925, Helsinki,
    folklorysta fiński;
  • Aasen
    [ọ:sən]
    Ivar Andreas Wymowa, ur. 5 VIII 1813, Ørsta (okręg Sunn Møre), zm. 23 IX 1896, Christiania (ob. Oslo),
    norweski poeta i językoznawca;
  • od tego czasu, od tej pory.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia