• żeglarstwo lodowe, jachting lodowy, ajsboting, bojery,
    dziedzina żeglarstwa obejmująca żeglugę po lodzie, w której środkiem napędu jest żagiel, a elementem jezdnym płozy;
  • żeglarz, jachtsmen,
    osoba czynnie uprawiająca żeglarstwo;
  • zespół cech statku wodnego decydujących o jego przydatności do żeglugi: pływalność, sterowność, stateczność, niezatapialność, dzielność mor.; również przydatność drogi wodnej do żeglugi.
  • działalność człowieka na wodzie uprawiana przy użyciu statków wodnych, z wykorzystaniem przeznaczonej do tego infrastruktury (porty, kanały);
  • → kabotaż.
  • żegluga w obrębie określonego akwenu;
  • żegluga uprawiana na morzach i oceanach;
  • państw. przedsiębiorstwo armatorskie, zał. 1926, z siedzibą w Gdyni;
  • żegluga uprawiana na wodach śródlądowych;
  • → tramping.
  • żegluga oceaniczna lub mor. bez ograniczeń.
  • znaki nawigacyjne stosowane na śródlądowych drogach wodnych;
  • żel
    [fr. gelée ‘galareta’],
    chem. układ przynajmniej dwuskładnikowy, w którym każdy ze składników tworzy oddzielną, ciągłą fazę rozciągającą się w całej objętości ż.;
  • żel glinowy, alumożel, Al2O3 · nH2O,
    uwodniony tlenek glinu, bezpostaciowy proszek;
  • żel krzemionkowy, silikażel, SiO2 · nH2O,
    wysuszony żel produktów polikondensacji anionów krzemotlenowych, będący uwodnionym ditlenkiem krzemu SiO2 · nH2O;
  • żelatyna
    [fr. < łac.],
    stała mieszanina produktów hydrolizy białka zwierzęcego (kolagenu), otrzymywana przez gotowanie w wodzie kości, chrząstek, ścięgien i in. odpadów zwierzęcych zawierających kolagen;
  • związki chemiczne żelaza i chloru, w których chlor występuje na −I stopniu utlenienia:
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia