wyładowanie wielkiej częstotliwości
 
Encyklopedia PWN
wyładowanie wielkiej częstotliwości,
fiz. samoistne wyładowanie elektryczne w gazie występujące w szybkozmiennym polu elektrycznym, w którym jonizacja gazu zachodzi wskutek zderzeń atomów z drgającymi (zgodnie z częstotliwością drgań pola) elektronami;
stosowane m.in. w zwierakach mikrofalowych, w jonowych i plazmowych źródłach światła.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia