walcarka
 
Encyklopedia PWN
walcarka,
maszyna do walcowania kształtowników, blach, rur itp.;
składa się zwykle z klatki walcowniczej (roboczej), klatki walców zębatych, przenoszących napęd na walce klatki roboczej, napędu oraz urządzeń pomocniczych; klatka walcownicza zawiera co najmniej 2 walce robocze (ich kształt i wymiary zależą od rodzaju walcowanych wyrobów) i ewentualnie walce oporowe (zabezpieją walce robocze przed zginaniem). W skład walcarki może wchodzić jedna lub kilka klatek walcowniczych.
Rozróżnia się klatki walcownicze o walcach: poziomych, pionowych, skośnych i o konstrukcji specjalnej; zależnie od liczby walców w klatkach w. dzieli sie na: jednokierunkowe duo (2 walce robocze) i nawrotne duo (2 walce obracają się na przemian w jednym lub drugim kierunku, np. zgniatacz), trio (3 walce robocze) i trio Lautcha, podwójne duo, kwarto oraz wielowalcowe (6, 12 lub 20 walców, bądź w.  planetarne czyli obiegowe); istnieje też wiele w. o budowie specjalnej. Pierwsze w. zbudowano w końcu XVII w.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia