vorling
 
Encyklopedia PWN
vorling, voorling, forrel,
średniow. miara powierzchni gruntu, szerokości 60 prętów;
używana na terenach bagnistych w Niderlandach, gdzie w XIII w. stanowiła 1/30 lokalnego łana, znana także w północnych Niemczech; później nazwy „vorling” używano na określenie połowy małej miary rolnej, w XVIII w. — ok. 1/2 jugerum, w 1. poł. XX w. — 1/2 morgi.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia