sarbedarowie
 
Encyklopedia PWN
sarbedarowie, sarbadār,
w XIV w. ruch społ.-polit., początkowo o charakterze rewolucyjnym, o wyraźnych cechach mahdystycznych (mahdi), określany także jako rodzaj samorządu ludności zachodniego Chorasanu wobec rozpadu państwa mongolskiego; początki s. sięgają powstania 1337 w Basztinie k. Sabzawaru skierowanego przeciwko władcom mongolskim i obejmującego przedstawicieli rozmaitych warstw społ.: ziemiaństwa, chłopów i rzemieślników; z czasem ruch doprowadził do powstania państwa z sułtanem na czele (pierwszym sułtanem był Wadżh ad-Din Masud); choć wkrótce doszło do rozłamu w łonie s., państwo istniało stosunkowo długo i zostało ostatecznie pokonane przez Timura 1405; także określenie władców Bajhaku i Sabzawaru w zachodnim Chorasanie oraz części ich następców.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia