rapsodowie
 
Encyklopedia PWN
rapsodowie
[gr. rhapsōdós ‘zszywacz pieśni’],
wędrowni śpiewacy w staroż. Grecji, recytujący utwory własne lub cudze, przede wszystkim poematy epickie w heksametrze, gł. Homera, lecz także utwory Archilocha z Paros i Symonidesa z Keos pisane w jambach, ale utrzymane w epickim tonie;
w przeciwieństwie do aojdów byli przeważnie odtwórcami cudzych tekstów, rzadko poetami; występowali publicznie z okazji świąt i uroczystości, mając na głowie złoty lub laurowy wieniec, w ręku trzymali laskę — symbol władzy nad audytorium.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia