prawo wekslowe
 
Encyklopedia PWN
prawo wekslowe,
całokształt przepisów regulujących treść, charakter prawny i obieg weksli;
przepisy prawa wekslowego ukształtowały się na podstawie praktyki średniowiecznej bankierów i kupców włoskich; w XVIII i XIX w. we wszystkich krajach kapitalistycznych zostały wydane wewnętrzne przepisy o wekslach; rozpowszechnienie się obrotu wekslowego w XIX i XX w. wywołało potrzebę ujednolicenia prawa wekslowego w skali międzynarodowej; unifikacji prawa wekslowego dokonano na mocy 3 konwencji genewskich z 1930, z których podstawowa zawiera jednolite przepisy o wekslach trasowanych i własnych oraz wykaz zastrzeżeń dopuszczonych do rezerwacji krajowych, uregulowania możliwych kolizji ustaw krajowych oraz postanowienia o opłatach skarbowych (stemplowych) od weksli; do konwencji przystąpiła większość państw (z wyjątkiem państw anglosaskich). W Polsce obowiązuje ustawa z 1936 Prawo wekslowe.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia