poli(tereftalan etylenu)
 
Encyklopedia PWN
poli(tereftalan etylenu), PET,
polimer z grupy poliestrów, o budowie ;
otrzymywany w wyniku polikondensacji tereftalanu dimetylu z glikolem etylenowym; bezb., nierozpuszczalny w popularnych rozpuszczalnikach org., ma dobre właściwości dielektr. i mech.; stosowany do wyrobu włókien, folii elektroizolacyjnej, części maszyn i urządzeń (koła zębate, śruby), protez naczyniowych, protez ścięgien i powięzi, nici chirurgicznych.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia