mane, tekel, fares
 
Encyklopedia PWN
mane, tekel, fares
[aram. měnē’ těqēl ûpharsîn < pers.],
w bibl. Księdze Daniela przepowiednia upadku Babilonu wypisana tajemniczą ręką na ścianie pałacu w czasie uczty Baltazara, ostatniego króla babilońskiego, syna Nabonida (w opowieści tej pomylonego z Nabuchodonozorem);
oznaczać miała: „policzone” (dni panowania), „zważony” (zbyt lekki, lekkomyślny król), „podzielony” (będzie kraj); inna interpretacja, możliwa w języku hebrajskim: mina-szekel [‘spada wartość pieniądza’], Pers [‘(najazd) Persów’].
zgłoś uwagę
Ilustracje
Rembrandt, Uczta Baltazara, ok. 1635 — National Gallery, Londyn fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia