macica perłowa
 
Encyklopedia PWN
macica perłowa,
wewnętrzna, przylegająca do ciała warstwa muszli mięczaków, o delikatnej, blaszkowatej strukturze;
dzięki załamywaniu światła u wielu mięczaków mieni się tęczowo (iryzuje); używana do wyrobu i wykładania (intarsji) przedmiotów ozdobnych, zwłaszcza od XV do XIX w..
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia