logika rozmyta
 
Encyklopedia PWN
logika rozmyta, ang. fuzzy logic,
mat. pojęcie stanowiące pewne uogólnienie pojęcia logiki klas. i wprowadzonej 1920 przez Jana Łukasiewicza logiki wielowartościowej (logika).
L.r. wprowadził L.A. Zadeh (1965), który zaproponował przypisanie zdaniu oznajmującemu tzw. wartości lingwistycznej (np. prawdziwe, raczej prawdziwe, mniej więcej fałszywe, zdecydowanie fałszywe), reprezentowanej przez pewien zbiór rozmyty na uniwersum będącym przedziałem [0, 1]. L.r. jest wtedy rozumiana jako zbiór reguł wnioskowania, pozwalających na podstawie wartości lingwistycznych podanych zdań ustalać wartości lingwistyczne zdań z nich złożonych (negacji, alternatywy, koniunkcji, implikacji i równoważności); należy tu zauważyć, że opis lingwistyczny jest subiektywny. L.r. bywa także rozumiana (niepoprawnie) jako logika wielowartościowa, operująca na zdaniach o wartościach log. z przedziału [0, 1]. Działanie l.r. jako wnioskowania można przedstawić w postaci ciągu:
Wnioskowanie odbywa się na podstawie bazy reguł typu: „jeśli e jest Z, to a jest W”. Słowo „jest” oznacza tu przypisanie elementowi e zbioru rozmytego Z, przy czym zarówno zdanie „e jest Z”, jak i „a jest W” mogą być zdaniami złożonymi. Najczęściej stosowane rozmyte modele wnioskowania to modele Mamdaniego (1975) i Takagi–Sugeno–Kanga (1985). W tych ostatnich następnik „a jest W” jest zastąpiony pewną (zazwyczaj liniową) zależnością funkcyjną postaci a = f(e). L.r. znajduje zastosowanie przy rozwiązywaniu problemów, w których istotną rolę odgrywa człowiek (ekspert, operator, decydent), oraz takich, których immanentną cechą jest względność lub nieprecyzyjność. L.r. stosuje się coraz częściej w technice (sterowanie, rozpoznawanie obrazów i in.), medycynie, ekonomii i zarządzaniu (wspomaganie podejmowania decyzji) i in.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia