kseroftalmia
 
Encyklopedia PWN
kseroftalmia
[gr. xērós ‘suchy’, ophtalmós ‘oko’],
med. choroba oka polegająca na wysychaniu spojówki i rogówki;
utrata przezroczystości, pogrubienie i zeschnięcie powierzchownych warstw oka może prowadzić do ślepoty; występuje w niedoborze wit. A, po przebyciu chorób oka (np. jaglicy), może być spowodowana urazami oka, bliznami powiek, niedomykalnością powiek, także ogólnym wyniszczeniem organizmu; leczenie przyczynowe.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia