kosa
 
Encyklopedia PWN
kosa,
ręczne narzędzie rolnicze do koszenia roślin źdźbłowych;
składa się z zakrzywionej stalowej klingi, osadzonej pod kątem na drewnianym kosisku, do którego może być przymocowany pałąk lub grabie zgarniające pokosy; kosę używano w Europie od XII w., a w XVI w. zaczęła wypierać dominujący przy zbiorze zbóż sierp; na ziemiach polskich upowszechniła się w XIV w. — służyła głównie do ścinania trawy; do sprzętu zbóż kosę zaczęto używać w końcu XVIII w., a jej pełne upowszechnienie jako narzędzia żniwnego nastąpiło w 2. połowie XIX w.; kosy z ostrzem osadzonym na drzewcu sztorcem były używane jako broń sieczna (kosynierzy).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia